Ün omme k'a muntäve a Lau a perd sun portefölh a mèi dla viò e Paulinet k'a l'é a üne sinkanténe de mètri plü arèire a l'arbäte.
Ke furtüne, ke furtüne, a pense Paulinet tu' cuntent, ma la cunsciense alhe dì: «Paulinet, Paulinet! La ventarè ël rendre!».
«Domagge, domagge, ...ma l'é pru vé...cmè fä?».
A la fin a bralhe bèn fort anver l'omme: «Olà barbu!!!».
L'omme as vire: «Ke vulàu?».
E Paulinet, sutvus, bu la man sü la gule, ke nün a pò ël sentì:
«Us avè perdü vot portefölh».
L'omme, natüralment a cumprèn pä, a ausse las épäla e... via!
«Olà barbu!» ben fort ke fin la muntagna i sèntan, e apré bu ün fiel de vuss: «Us avè perdü vot portefölh!».
L'omme as vire per ün mument e... via... per sun ciamin.
«Olà barbu, olà barbu!» tigiun plü fort.
E anlure l'omme a prèn üne pèire per la futtre e a répund an bralhent ancä plü fort: «Vai a diàu!».
El dissande apré, Paulinet k'a l'é pa trankile, a väi a la cunfessiun e ël prèire alhe dì: «Paulinet, kant k'us avè trubà ël portefölh, k'avau fait? k'avau dit?».
«Eic bralhà bu tut ma forse, parié... "Olà barbu! Olà barbu!...».
«Ma Paulinet, bralhè pa si fort! U sen din la glèise, a la cunfessiun, la se parle plan ke nün sente, sulament mi e ël Bundiù. E apré?».
«E apré» (bu ün fiel de vuss propi cmà vuriò ël prèire). «Us avè perdü vot portefölh!».
«Us avè fait-bèn, Paulinet, e l'omme?».
«L'omme a m'à mandà a diàu!».
«E anlure Paulinet, tenè ël portefölh per vu!».