Për uno journâ coum ënqueui, la m'à smilhà ben mëditâ ënsëmp a voû sû d'un proublème quë nouz eitùddiën qu't ann, coum bien dë proutëstant d' Eouroppo, përqué creiou quë notro manifestasioun sie pâ uno manifestasioun prouvinchalo. Nouz edmëntiën pâ lî proublème dâ mount përqué noû pàrlën patouà, ansi.
Coum proutëstant, dizìou, nou s' soun ocupà d' l'anivërsari d' la deiclarasioun qu'ê itâ faito sincant'ann pasà, a la fin d' mai dâ 1934, ën la vìëlo d' Barmen, da un sinodde qu'à reunì lî proutëstant tedèsc qu'èrën pâ d'acordi ooub Hitler e ooub la part d' la gleizo quë pënsavo dë dëguée fâ soc â dizìo él. Coum toutta lâ vée quë la gleizo s'ê troubâ a èse contro uno dictaturo, la gleizo counfësanto tedesco quë s'ê troubâ d'acordi oou la deiclarasioun d'Barmen à troubà d' forso ënt â pasagge quë nouz an lëiù ën l'Apocalipse.
L'Apocalipse ê un libbre d' la Bubbio quë nouz ësmillho calqu' vée difisille, për l'aboundanso d'imajja qu'al uzo. Ma l'imajjo d' la bestio dâ chapittre 13 ê claro: l'ê l'imajjo d' l'ëstat toutalitari, d' la dictaturo. Un di caractère d' la dictaturo quë soun pi ëmpërsiounant, l'ê quél quë noû përzënto lou vërsét 3: uno d' lâ tèta ê itâ ferìo a mort e peui î ê garìo: uno feritto a mort quë garî, î fai pënsâ a calcoso quë sumiotto la rezurecsioun dë Zhezù Crist. Lutèr â dizìo quë lou diaou l'ê sampre la summio dâ Boundiou, dòou l'acoumënsamënt, cant al à proumëtù la vitto a Adam, coum lou Boundìou douno la vitto; e ënvècce l'èro la mort. L'ëstat toutalitari, l'ëstês: a s' përzënto sout a uno bèllo lucce, sout a la lucce d' la vitto, e ënvècce l'ê la mort. E al ërnai sout a d' fouërma nova. A Roummo î s' crëìën d'guê rizolt lou proublème, cant î an mandà vio lou dërìe rei, Tarquin lou Supèrbi; e ënvècce î së soun troubà un'aoutro fouërmo dë tiranìo oou l'ëmpire. Ënt â "Medio Evo" lâ cumuna libbra s'èrën soupatâ lou jouc dâ "Sacro Romano Impero", peu î an sacrifià lour libërtà e lour demoucrasìo oou lâ Sinhourìa. E noû pourìën fâ d'aoutrî eizëmple.
Ma nh'à pâ bëzounh. La risco qu'uno dictaturo ërnaise, coum la bestio d' l'Apocalipse, sout a un'aoutro fouërmo për pâ èse ërcounouisùo, ëntò qu' noû la ténën përzënto, bèlle së noû soun ënt uno perioddo tranquilo, bèlle së lh'aoutrî proublème mànquën pâ. Notro pajo d' l'Apocalipse nouz ënvitto a pâ 'dmëntiâ lou dangìe d' pèrdre la libërtà, përqué 'dcò eison la fai part dë «la coustanso e dë la fè dî sant» (v. 10). Barmen, alouro, l'ê pâ moc un anivërsari, l'ê un ënvit a la vigilanso, për tuti nouzaoutri, catoli e proutëstant, përqué la libërtà î ê d'tuti.