Mon pairsier a tacat a far lo maselier ente na vira lhi avia l'Institut Imberti Grandis, après aquela casa l'a vendua a madama Grandis que volia far l'Institut e al a achatat aquesta casa aicí e al a meirat la maselaria. Après mon pairsier es mòrt que mon paire era encara pichòt e parelh lo país es estat sensa maselier. Es vengut Brondèl e ma nòna anava a l'ajuar. Mon paire, quora es estat un pauc mai grand es anat da un que lhi disien Aime, a Chieri, per emprene a far lo salumier e quié adòbro encà aquela receta ailai. Après es retornat a Vaudier e volia durbir na maselaria. Lhi avia lhi fascistas que comandaven e volien pas lhi la laissar durbir. L'a puei dubèrta masque ental 1950. Derant fasia anar la bassa e anava a trabalhar lhi puercs a casa per tuchi lhi particulars de la valada, fasia lhi salams. Après al a dubèrt lo negòci e aicí avem trabalhat quié e mon fraire. Quié ai continuat la tradicion e aüra mon filh vòl anar anant, quié auriu bèla que quitat e seriu esquasi anat en pension. Mas ele vòl continuar a far lo maselier, vòl continuar a tebular e de segur farè pus de vacanças. A quié la me plai aqueste mestier mas lo bèl es de far decò d'autre, la me semelha d'èsser esquasi en vacança. Quora vuelh m'amusar fau lo muraor, trabalho la campanha; a chambiar trabalh me devierto e fau vacança. Penso que la sie parelh per tuchi.

Lo país? Lhi vielhs mueren un après l'autre; lhi joves lhi tenen encà al país mas es pus coma na vira que se sentien pròpi d' Vaudier. Lhi n'a d'aquilhi que s' ne'n freguen dal país e per fortuna d'autri fan de tot per lo tenir viu, mas de vincas manca la collaboracion de tuchi. Dins lhi nòstri pichòts país lhi vai l'unitat coma se la foguesse na familha: la sandat e l'armonia son lo bonaür de la casa...