Ai tacat qu'ero ben pichòt... Aurei agut 16 o 17 ans, embe lhi miei barbas, fasiem cubèrt a lausas. Lhi avia masque aquò. Aurei agut 26 ans quora me siu butat per mon compt. La premiera maison qu'ai fach tot solet es aquesta de Joanin lo molinier, aicí arramba a la mia. Après ai trabalhat per un barron d'ans a Beguda a far cabanon e la casa. Après es vengut lo bom. Enlora fasien tuchi parelh: caseaven, s'arribava fins al cubèrt, après se sistemava la cusina e un'estància, lo banh no perque costava tròp, se fichava masque lo vas. Après plan-planet se fasia puei la resta. D'en darrier se fasia tot, mas masque lhi darriers ans. Aquesta maison derant de l'arranjar era pas aicí. Era dètz mètre mai enreire mas lhi avia lhi moriers e per la sgrandir devien ne'n talhar na desena e al padron lhi engravava de pas pus enlevar lhi bigats. Parelh l'avem meiraa. Pensa masque, s'enlevaven encà lhi bigats a Andòn.

Quora trabalhes per ton compt pòs pas beicar las oras. Jamai menc que dètz oras lo jorn. Lo sera quora fenies anaves encà charjar o comandar la ròba. Encuei se trabalha pas pus. Enquei se as de manca de qualqu'un deves pilhar n'extracomunitari, diferent qui pilhes? Lhi joves.... Enlora era fatiga, sas!

Mi voliu far lo mecànic. Après ai tacat embe quiel, coma bòcha e plan planet me siu fach... ai agut la qüalífica. De bòt siu descoratjat e d'autri siu content. Me plai de veire lo trabalh fenit. Fau tot volentier, mas sobretot me plai la peira. M'atira, me dona qualcòsa, empares sempre. Dins nòstre mestier lhi a de tot, fas mai l'estessa causa. Un jorn na causa e l'autre n'autra. Encà pro, se non auriu já chambiat perque quié sopòrto pas d'estar sempre en l'estes pòst e far sempre l'estessa causa.
O sopòrto pas: jamai estar per mai que dui mes al mesme pòst.