Ai començat ental 1990, ai trabalhat un an ental garatge de mon paire, lhi ai ocupat tot l'espaci e ai cubèrt tot de resseaüra e de pols, lo paure; puei lhi a agut l'oportunitat d'aquesta casa vielha, qu'era meitat de mon pairsier e meitat de ma danda, e parelh plan planet ai començaa mon activitat embe las primas maquinetas... Ren qu'aüra sion gròssas, son sempre pichòtas, mas totun arribo a far tot. Es partit lo passaparaula e plan planet lhi clients an començat a arribar. Après cinc ans s'es decò jontat mon fraire, mai jove de quié de sieis ans; an aquel temp anava encà a l'escòla e d'istat trabalhoteava un pauc embe quié, après a decidat de m'ajuar e parelh nos sem butats ensem. Après tres o quatre ans me siu rendut compt que se polia viure d'aquel trabalh e la còsa pus bèla era que se polia viure e trabalhar aicí a Vaudier, qu'era un pauc aquò qu'ai sempre sumiat: viure e trabalhar dins lo país ente sies naissut e creissut per quié es una granda còsa. Ai començat aqueste cors d'escultura e aüra per quié es arribat al quint an, bèla se lo premier an avem fach dui cors, donc aqueste es lo sest cors: lo premier an lhi avia 25 inscrichs, qu'avem dividuts en dui grops per lhi poler mielh gestir. Lhi a un pichòt grop de 5 o 6 qu'an seguits tuchi lhi cors, metre lhi autri son sempre chambiats. Tuchi lhi ans lhi a qualqu'un de nòu, e fins aüra ai agut mai de quaranta personas. Arribon da Vaudier, Entraigas, Andòn, qualqu'un decò da fòra. Me dona una granda satisfaccion perque es pròpi bèl mostrar, es pas fàcil mas es bèl. Quora vees que qualqu'un es satisfach d'aquò qu'a fach la satisfaccion es decò mia: es dobla!