Avem butat su aqueste negòci ental 1967; avem començat dins lo sot-eschala perque lhi avia pas n'autre local. Dapè a na fenèstra avem butat doas pòsts embe qualques baraquins... es la veritat. Après avem vist que polia foncionar e avem montat lo negòci, l'avem fach en tres moment. Derant un toquet, après avem abaronat de sòuds e n'avem fach n'autre e se sem esgrandits na brisa. Ental passat de trabalh lhi n'avia, lhi avia d'empresas, l'Enel e d'autras. Fenit aquò a tacat la crisi.

Quié ai jamai fach de vacanças, ai jamai barrat! Be, vòs esquersar? Vòs barrar quora la gent ven en vacança? Avem tengut dur; sempre aicí, a totas las oras... Se a nòu oras de sera sòna lo cloquin, se cala; chal pas dir de non: foguesse masque 100 liras, aquilhi quatre sòuts...

Siu contenta d'aquò qu'ai fach, es na passion: me plai de parlar embe la gent... Fos masque per lhi sòuds... Be, na vira se ganhava qualcòsa, mas d'en darrier se fai pus ren, lo ganh es na misèria. Se tu foguesses vengut qualques ans passats a lo mes de lulh a far-me aquesta entrevista, t'auriu dich "ai tròp de gent, ai pas lo temp". Aüra lhi pas ànima viva! Avem tengut dur perque nos plai. Quié siu en pension da sèt ans, poleriu quitar mas me semelha de murir sensa aiçò, sensa aqueste negòci. Es na part de tu que abandones. Aviem já pendut lo cartèl, s'armet l'activitat. Après degun se fasia anant e avem gavat lo cartèl.

Mon paire fasia já l'idràulic e lo ferrier, avia tacat ental 1965. Quié quora aviu 10 ans lhi anavo d'arrier a filetar lhi tubos; quora ai agut 20 ans ai tacat per mon compt. Mon paire era malate mas me donava encara na man, me mostrava lhi trabalhs vielhs coma lo fèrre batut; dins l'idraulica lhi a agut de gròs chambiaments, s'es pas tornat an aquò de na vira, mas coma tolier, ferrier, m'a mostrat a trabalhar a la fòrja, lo fèrre batut, far las flors.